Ośrodek Profilaktyki i Terapii Uzależnień w Gdyni, ul. Reja 2a, przekazuje Państwu informacje dotyczące problemu uzależnień i terapii. Oto część dziewiąta cyklu. Osoby, które zechcą dowiedzieć się więcej, mogą kontaktować się z pracownikami ośrodka pod nr tel. 58 621 61 35, fax 58 621 61 35, e-mail: narko@opitu.pl .W poprzednim odcinku „Trzeźwo myśląc ..." przedstawiliśmy problem współuzależnienia, jaki jest udziałem dzieci osób uzależnionych, także już tych dorosłych - DDA. - W jaki sposób uzależnienie członka rodziny przeżywają partnerzy tych osób - małżonkowie czy konkubenci?Współuzależnienie to utrwalona forma uczestnictwa w długotrwałej i niszczącej sytuacji życiowej, związanej z patologicznymi zachowaniami partnera prowadząca do ograniczenia wyboru postępowania przez partnerkę (lub partnera). Choroba uzależnienia partnera wpływa na cały system rodzinny, a jej skutki można rozpoznać również w partnerze osoby uzależnionej. I odwrotnie, określone postawy i zachowania członka rodziny rozwijają system podtrzymujący uzależnienie. Osoby uzależnione są zamknięte we własnym świecie wewnętrznym i odizolowane od rzeczywistości, mają inne potrzeby (skoncentrowane na substancji psychoaktywnej lub zachowaniach nałogowych), inną hierarchię wartości. Współuzależniony partner, który za wszelką cenę nie chce rozpadu związku, ulega złudzeniom i nieracjonalnie interpretuje zachowania osoby uzależnionej. Jedną z cech osoby współuzależnionej jest przekonanie o swojej zdolności do wywierania znaczącego wpływu na drugiego człowieka, pomimo powtarzających się niepowodzeń i cierpień z tym związanych. Osoba współuzależniona jest jednocześnie „ratownikiem" bliskiej sobie osoby i jej prześladowcą („kontrolerem"). Jest także jedną z ofiar tego patologicznego związku, który daje niewiele, natomiast bardzo wiele kosztuje. Charakterystyczne zachowania osoby współuzależnionej to: poddanie się rytmowi picia lub brania osoby uzależnionej, przejmowanie za niego odpowiedzialności, obsesyjne kontrolowanie go, pomaganie i nadmierne opiekowanie się nim (np. niedopuszczanie do tego, aby ponosił on pełne konsekwencje swojego uzależnienia i zachowań z tym związanych), wysoka tolerancja na różnego rodzaju patologiczne zachowania osoby uzależnionej, z jednoczesnym poczuciem winy („to przeze mnie") i małej wartości oraz zaniedbywaniem samego siebie. Wszystkie te zachowania powodują komfort picia lub brania u osoby uzależnionej i często uniemożliwiają szansę podjęcia przez nią leczenia. - Co może więc robić partner czy partnerka osoby uzależnionej, aby naprawdę pomóc jej i sobie?Nie należy zapominać, że uzależnienie to choroba przewlekła, więc trzeba ten fakt zaakceptować i przestać się wstydzić, nie należy traktować uzależnionego jak niegrzeczne dziecko. Wątpliwy sens ma robienie wyrzutów i wdawanie się w kłótnie, szczególnie wtedy, gdy uzależniony jest „pod wpływem", wygłaszanie kazań, wykładów. Również moralizowanie nie ma większego sensu, ponieważ prawdopodobnie on to wszystko wie, można natomiast go sprowokować do dalszych kłamstw i obietnic, których nie będzie w stanie dotrzymać. Dając się okłamywać i udając, że się w nie wierzy, można doprowadzić do tego, że uzależniony dojdzie do przekonania, że potrafi wszystkich przechytrzyć. Emocjonalne szantażowanie powoduje u uzależnionego poczucie winy, które musi zagłuszyć alkoholem lub narkotykami. Nie warto również wypowiadać słów, których nie jest w stanie się spełnić, bo nie będzie ich traktował poważnie. Nie ma sensu również: sprawdzać, ile uzależniony naprawdę pije, bierze, szukać schowanego alkoholu, chować go lub wylewać, bo skłania to osobę uzależnioną do bardziej desperackich prób zdobycia substancji uzależniającej, a i tak znajdzie sposób, żeby się napić etc. Nie należy też robić za alkoholika lub narkomana niczego, co mógłby zrobić sam, usuwać problemy, chronić przed ponoszeniem konsekwencji. Te wszystkie działania są bardzo trudne dla osoby współuzależnionej, więc aby możliwa była prawdziwa i skuteczna pomoc sobie, a przy okazji osobie uzależnionej, warto skorzystać z terapii dla osób współuzależnionych. W Gdyni taką pomoc można uzyskać w Ośrodku Profilaktyki i Terapii Uzależnień (przy ul. Reja 2A, tel. 58/621 61 35). W następnym odcinku „Trzeźwo myśląc" poruszymy temat współuzależnienia u rodziców uzależnionych dzieci. Opublikowano: 25.03.2010 00:00 Autor: Małgorzata Omachel - Kwidzińska (malgorzata.omachel-kwidzinska@gdynia.pl)