Ta ostatnia niedziela. Jak w Orłowie obchodzono Święto Morza

Zabudowane kostiumy kąpielowe i fryzury „na chłopczycę”, automobile i objazdowe kino. W ostatnią niedzielę w Orłowie udało się cofnąć czas o około sto lat. Wrócił dawny kurort i Gdynia z innej epoki.

Orłowo jest ostatnią czynną przystanią rybacką w Gdyni. To stąd wciąż wychodzą w morze dwa kutry, nadal wędzi się tu świeżą rybę i ceruje sieci. Plaża o poranku wciąż wygląda tak, jakby czas się zatrzymał.

Kutry w Orłowie (fot. Paweł Budziński)

Wymarzyłam sobie, że zrobimy tu festyn inny niż wszystkie, który będzie podróżą w czasie do ocalenia tego, co mamy najcenniejsze – opowiada Elżbieta Szwedko, prezes Stowarzyszenia Dziedzictwo Kulturowe Szlakiem Północy i mieszkanka Orłowa. – Świetną okazją stały się obchody Święta Morza, dzięki którym otrzymaliśmy fundusze. Przeszkody się jednak mnożyły, nie jest łatwo zorganizować festyn we wciąż działającej przystani. Niesamowite było jednak to, że do organizacji przyłączyła się cała nasza społeczność: Rada Dzielnicy, Towarzystwo Przyjaciół Orłowa, miejscowa gastronomia, rybacy. Pomogła grupa rekonstrukcyjna. I udało się, oto lata dwudzieste, góra trzydzieste ubiegłego wieku. „W Sieci Rybackiej Tradycji”.

Młodzież właśnie tłumnie przybyła na plażę świętować upalny dzień. Panie mają modne, zabudowane kostiumy, panowie muszą uważać, aby nie zmoczyć pantalonów, gdy będą brodzić w wodzie. Ktoś rozłożył siatkę, ale na razie słońce przygrzewa zbyt mocno, aby pograć w badmingtona. Lepiej chłodzić się oranżadą w butelkach zamykanych korkiem.

Grupa rekonstrukcyjna na plaży w Orłowie (fot. Paweł Budziński).

Właśnie przypłynęli rybacy, wyciągają sieci, a w nich świeża ryba. Młoda kobieta w chuście cieszy się, że mąż wrócił cały. Zaraz w przystani pachnieć będzie rybą, wędzą się i marynują śledzie i węgorze, już można próbować.

Mały chłopiec w mundurku kucharza razem z dziadkiem częstują zupą rybną, w nosie kręci zapach czosnku.

A jakże wesoło jest na stoisku karczmarza, który częstuje wszystkich ziołowymi nalewkami. Tylko jak potem wsiąść do automobilu?

Jedno z tradycyjnych stoisk na plaży w Orłowie (fot. Paweł Budziński)

Ktoś przyniósł na plażę przenośne radio walizkowe: spiker zapowiedział upał, uspokoił, aby nie przejmować się plotkami o nadchodzącej wojnie, Niemcy będą wiali aż się kurzyć będzie.
A teraz już słychać „Ostatnią niedzielę”, najnowszy przebój Mieczysław Foga.

Są i inne cuda techniki: miejscowy fotograf cały ranek pracował w ciemni, teraz pokazuje fotografię. Zbiegła się cała miejscowa dzieciarnia, każdy chce zobaczyć orłowski świat utrwalony w kadrze. Ale to jeszcze nie wszystko: ponoć po południu w Domku Żeromskiego zapowiedziało się objazdowe kino, trzeba będzie tylko wziąć ze sobą krzesła, bo każdy przecież będzie chciał zobaczyć ruchome obrazy.

Wystawa fotografii w Orłowie (fot. Paweł Budziński)

Dziś jestem młodą dziewczyną, która właśnie przyjechała z przyjaciółmi do kurortu – opowiada Sara w stylowej czerwonej sukience. – Trochę nam upał daje się we znaki, ale jak nie cieszyć się morzem, gdy przybyliśmy długą drogę tymi oto automobilami? Na co dzień jestem studentką, pasjonuje mnie historia mody i uwielbiam rekonstrukcje.

Sara, miłośniczka mody (fot. Paweł Budziński)

Inna młoda kobieta zaprasza na pokaz cerowania sieci, który przygotowali rybacy.

Jestem ostatnią rybaczką w Orłowie, rybaczył mój pradziadek, potem dziadek, a teraz ja wypływam rybaczyć wraz z ojcem – opowiada Justyna. – A prywatnie? Też jestem rybaczką, to moje prawdziwe życie, a nie rekonstrukcja… Moja rodzina od pokoleń mieszka w Orłowie i żyje z morza. Ja próbowałam stąd uciec do Warszawy, skończyłam studia informatyczne. Ale wróciłam, bo nic na to nie poradzę, że najbardziej na świecie lubię poranki na kutrze, gdy wychodzimy z ojcem w morze. Boję się tylko, że świat nas, rybaków, właśnie znika z Gdyni. A tak bardzo chciałabym go ocalić.