Spektakl podejmuje temat międzypokoleniowej transmisji przemocy. Pokazuje ją nie jako serię pojedynczych aktów, lecz jako proces utrwalony w normach, rolach i sposobach reagowania, które przez lata regulowały życie domu i wyznaczały zakres dopuszczalnych zachowań. Bernarda – matka – egzekwuje dyscyplinę, bo tylko ona daje jej poczucie kontroli. Jej władza porządkuje relacje, ale przede wszystkim chroni ją przed konfrontacją z własnymi uczuciami i odpowiedzialnością za własne działania. Adela – najmłodsza córka – próbuje się wyłamać z tego porządku, płacąc za to najwyższą cenę. Poncja – służąca – pozostaje pomiędzy: obserwuje, komentuje, czasem łagodzi napięcia, ale jej obecność równie skutecznie stabilizuje układ i umożliwia jego dalsze trwanie. Ich role wzajemnie się podtrzymują i są znakiem lojalności wobec znanego porządku.Spektakl pokazuje przemoc jako efekt utrwalonych norm i emocji, którym nie dano miejsca na przepracowanie. Nie usprawiedliwia przemocy ani nie pyta, kto jest winny, lecz co sprawia, że tak trudno przestać ranić i dlaczego wyjście z tego systemu okazuje się tak trudne. Więcej informacji na stronie: teatrgdyniaglowna.pl.(materiały promocyjne Teatru Gdynia Główna) Opublikowano: 22.04.2026 08:57 Autor: Paweł Jałoszewski (pawel.jaloszewski@gdynia.pl) Zmodyfikowano: 18.05.2026 12:41 Zmodyfikował: Paweł Jałoszewski