Co nowego

90. rocznica chrztu i wodowania „Błyskawicy”

Uroczyste podniesienie bandery i wielkiej gali banderowej na „Błyskawicy”  z okazji 90. rocznicy chrztu i wodowania okrętu (fot. Magdalena Czernek)

Uroczyste podniesienie bandery i wielkiej gali banderowej na „Błyskawicy” z okazji 90. rocznicy chrztu i wodowania okrętu (fot. Magdalena Czernek)

Wszystko się zaczęło 90 lat temu. Nazwa ORP „Błyskawica” zaczęła funkcjonować w polskiej Marynarce Wojennej. 1 października 1936 roku w Wielkiej Brytanii odbyła się uroczystość chrztu i wodowania okrętu. Dla uczczenia 90. rocznicy tego wydarzenia na legendarnym niszczycielu podniesiono dziś banderę oraz wielką galę banderową.


ORP „Błyskawica” ma 90 lat i wciąż pozostaje w służbie. To jedyny w polskiej Marynarce Wojennej okręt z tak długą historią. A wszystko zaczęło się 1 października 1936 roku w stoczni w Cowes. Z okazji 90. rocznicy chrztu i wodowania okrętu na Nabrzeżu Pomorskim, gdzie cumuje niszczyciel, odbyło się uroczyste podniesienie bandery i wielkiej gali banderowej. W wydarzeniu wzięli udział m.in.: kadm. Andrzej Ogrodnik – dowódca 3. Flotylli Okrętów, Aleksander Gosk – zastępca dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej oraz załoga z kmdr. por. Pawłem Ogórkiem – dowódcą okrętu ORP „Błyskawica” na czele.
Dla każdego okrętu polskiej Marynarki Wojennej najważniejszą rocznicą, jaka może być, to rocznica pierwszego podniesienia bandery wojennej. A my dzisiaj na ORP „Błyskawica” mamy 90. rocznicę chrztu okrętu. To znaczy, że 90 lat temu w stoczni w Cowes matka chrzestna hrabina Cecylia Raczyńska symbolicznie tę butelkę szampana podniosła, rozbiła o burtę okrętu i wypowiedziała słynne słowa: „Płyń po morzach i oceanach, sławiąc imię polskiej bandery”. 1 października 1936 roku po raz pierwszy nazwa ORP „Błyskawica” zaczęła funkcjonować w polskiej Marynarce Wojennej. To nie jest może taka rocznica, którą na co dzień się świętuje. Natomiast chcieliśmy uhonorować coś takiego, ponieważ „Błyskawica” jest jedynym w polskiej Marynarce Wojennej okrętem z tak długą historią. Ona 90 lat już jest w służbie i przez te wszystkie lata kolejne pokolenia marynarzy swoją służbą, swoją pracą, swoim zaangażowaniem udowadniają, że Marynarka Wojenna to jest ciągłość, cierpliwość, tradycja – mówi kmdr por. Paweł Ogórek, dowódca okrętu ORP „Błyskawica”.


Wideo i montaż: Dominika Nycz

Matka chrzestna „Błyskawicy”, czyli hrabina Cecylia Raczyńska, była żoną Edwarda hr. Raczyńskiego, wybitnego dyplomaty, ambasadora Rzeczypospolitej w Londynie, w latach 1979-1986 prezydenta RP na uchodźstwie. Ceremonia chrztu i wodowania słynnego okrętu odbyła się w stoczni J. Samuel White & Co Ltd. Niewiele ponad 2 miesiące wcześniej zwodowano tam prototypowy, bliźniaczy „Grom”.
W miejscowości Cowes na wyspie Wight była wtedy budowana para ówcześnie bardzo nowoczesnych, silnych, szybkich okrętów dla naszej marynarki. Były to „Grom” i „Błyskawica”. „Grom” był prototypem, był pierwszym w serii, „Błyskawica” drugim. I z tego tytułu dzisiaj takie uroczyste podniesienie bandery i wielkiej gali banderowe, aby zaakcentować, że pamiętamy, że jest to dla nas historia istotna, że „Błyskawica”, która tak mocno wpisana jest w pejzaż Gdyni i naszą historię, pamięta o poprzednikach, pamięta o swoich korzeniach, że tak powiem i jest cały czas okrętem żywym, okrętem, który dla Marynarki Wojennej i dla wszystkich Polaków ma duże znaczenie – mówi Aleksander Gosk, zastępca dyrektora Muzeum Marynarki Wojennej.

Oba niszczyciele brytyjskiej budowy były dumą naszej floty i należały do najnowocześniejszych i okrętów swojej klasy na świecie. Wobec groźby wybuchu wojny, wraz ze starszą „Burzą”, skierowane zostały rozkazem o kryptonimie „Peking” do Wielkiej Brytanii. „Grom” zatonął pod Narwikiem zbombardowany w fiordzie Rombakken 4 maja 1940 roku. „Błyskawica” zwycięsko pokonała wszystkie wojenne zagrożenia.

„Błyskawica” cumująca przy Nabrzeżu Pomorskim z podniesioną banderą i wielką galą banderową z okazji 90. rocznicy chrztu i wodowania okrętu (fot. Magdalena Czernek)
„Błyskawica” cumująca przy Nabrzeżu Pomorskim z podniesioną banderą i wielką galą banderową z okazji 90. rocznicy chrztu i wodowania okrętu (fot. Magdalena Czernek)


O „Błyskawicy”


Okręt działał na Morzu Północnym i Atlantyku, w kampanii norweskiej i ewakuacji wojsk sojuszniczych z Dunkierki, bronił Cowes przed atakami Luftwaffe, operował na Morzu Śródziemnym, wspierając Maltę i działania inwazyjne w Afryce Północnej, osłaniał lądowanie aliantów w Normandii. Po zakończeniu działań wojennych „Błyskawica”, w ostatniej odsłonie likwidacji Kriegsmarine, wzięła jeszcze udział w „Operation Deadlight” – niszczenia przejętych niemieckich U-bootów.

Niszczyciel ORP „Błyskawica” przebył w wojennej służbie prawie 150 tys. mil morskich, eskortował 85 konwojów, odbył 108 patroli bojowych. Artyleria okrętu zestrzeliła 4 samoloty na pewno i kolejne 3 prawdopodobnie, wraz z innymi okrętami zatopiła 2 niszczyciele, 2 statki i kilka mniejszych jednostek, z sukcesami walczyła z okrętami podwodnymi. Okręt trzykrotnie został poważnie uszkodzony, podczas całej wojny zginęło 7 marynarzy, a 48 odniosło rany.

Do kraju „Błyskawica” wróciła 4 lipca 1947 roku pod dowództwem słynnego podwodnika kmdr. Bolesława Romanowskiego. W czynnej służbie pozostawała jeszcze przez 20 lat. Stan techniczny wyeksploatowanego okrętu pogarszał się jednak. Ostatecznie wycofano go ze służby w 1975 roku. Wtedy też zastąpił w roli okrętu-muzeum „Burzę”, także weterana II wojny światowej. W zaadaptowanych pomieszczeniach ulokowano ekspozycje Muzeum Marynarki Wojennej popularyzujące historię okrętu i szerzej dokonań biało-czerwonej wojennej bandery. Pierwszych zwiedzających „Błyskawica” przyjęła na swoim pokładzie 1 maja 1976 roku. Dzisiaj ich liczba dochodzi do ok. 7,5 mln.  

ORP „Błyskawica” wciąż nosi biało-czerwoną wojenną banderę. Pozostaje w składzie 3. Flotylli Okrętów MW RP i ma etatową marynarską załogę. Dokumentuje tradycje walk polskich marynarzy, jest miejscem reprezentacyjnych spotkań i uroczystości państwowych, w tym uroczystych promocji oficerów Marynarki Wojennej, ostoją odwiecznego morskiego ceremoniału, a równocześnie świetnie utrzymanym zabytkiem wojennomorskiej techniki o światowej randze.

To najstarszy zachowany niszczyciel, weteran II wojny światowej i jedyny bojowy okręt aliancki, który uczestniczył aktywnie w działaniach bojowych od 1 września 1939 do 8 maja 1945 roku.

Galeria zdjęć

ikona Pobierz galerię
ikona

Zobacz także

Najnowsze