Aktualności

Zabytek miesiąca MAJ 2026

Drewniana wachlarzowa półrozeta umieszczona na dekoracyjnym kartuszu oraz belki z odtworzoną kolorystyką (fot. B. Ponikiewski)

Drewniana wachlarzowa półrozeta umieszczona na dekoracyjnym kartuszu oraz belki z odtworzoną kolorystyką (fot. B. Ponikiewski)

Dekoracje snycerskie z elewacji zajazdu Adlera zabytkiem miesiąca maja 2026.

Maj to doskonały miesiąc na spacery po gdyńskim Orłowie i świetna okazja do odwiedzin „Adlerówki” zlokalizowanej przy ul. Orłowskiej 8, która jest unikatowym zabytkiem w skali Pomorza Gdańskiego.

Widok ogólny budynku przy ul. Orłowskiej 8 po rewaloryzacji, 2016 r. (fot. B. Ponikiewski)Widok ogólny budynku przy ul. Orłowskiej 8 po rewaloryzacji, 2016 r. (fot. B. Ponikiewski)


Rys historyczny

Dawny zajazd z gospodą i kilkoma pokojami gościnnymi został zbudowany przez Jana Adlera w pierwszej połowie XIX w. i od nazwiska właściciela pochodzi jego popularna nazwa używana do dzisiaj. Do wybuchu II wojny światowej budynek nieprzerwanie pełnił funkcje turystyczne i jeszcze na początku lat 30. XX w. należał do kolejnego pokolenia tej samej rodziny.

W 1946 r. zajazd przeszedł na własność Skarbu Państwa i na krótki czas stał się siedzibą Domu Wypoczynkowego Państwowego Monopolu Spirytusowego. Od lat 50. XX w. budynek jest użytkowany przez Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Po kompleksowej rewaloryzacji w latach 2011-2013 częściowo powrócił do historycznej funkcji i teraz na parterze budynku znowu mieści się restauracja.

W 1978 r. dawny zajazd Adlera został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych, a cztery lata później w 1982 r. dodatkowo znalazł się w granicach objętego ochroną konserwatorską zespołu ruralistyczno-kuracyjnego Orłowo.

Dawny zajazd Adlera, fotografia archiwalna - pocztówka, 1909 r., ze zbiorów Muzeum Miasta Gdyni, sygn. MMG/HM/II/3507/17, www.gdyniawsieci.pl Dawny zajazd Adlera, fotografia archiwalna - pocztówka, 1909 r., ze zbiorów Muzeum Miasta Gdyni, sygn. MMG/HM/II/3507/17, www.gdyniawsieci.pl

Architektura

Pierwotny wygląd zajazdu znany jest z historycznych pocztówek. Budynek był parterowy, murowany, przekryty wysokim dwuspadowym dachem. Po około 50 latach od momentu powstania, w 1899 r. syn Jana Adlera – Józef (II) – wzniósł kolejne piętro w szkieletowej konstrukcji z belek drewnianych, z wypełnieniem ceglanym. Dziś w strukturze elewacji nadal wyraźnie widać te dwie fazy powstania.

Od strony wschodniej znajdowała się dwupiętrowa drewniana weranda, którą w 1936 r. rozebrano i zastąpiono murowaną, parterową dobudówką służącą celom restauracyjno-dancingowym. Dziś to szkolna Galeria „Debiut”.

Na elewacjach umieszczone zostały detale snycerskie (artystycznie rzeźbione w drewnie dekoracje), a na dachu nad głównym wejściem zbudowano wieżyczkę (hełm) pokrytą blachą tłoczoną w łuski. Pod względem formy architektonicznej obiekt jest niepowtarzalny.

Fragment elewacji z detalami snycerskimi oraz hełm po pracach konserwatorskich, 2016 r. (fot. B. Ponikiewski)Fragment elewacji z detalami snycerskimi oraz hełm po pracach konserwatorskich, 2016 r. (fot. B. Ponikiewski)

Dekoracje

Na elewacji pierwszego piętra wyeksponowano dekoracje snycerskie – drewniane motywy wachlarzowych półrozet o typie muszlowym, powiązane z belkami w kształcie odwróconego łuku oraz półrozety umieszczone na dekoracyjnych kartuszach. Pod okapem dachu na osi głównego wejścia zlokalizowano podwieszany, ażurowy ornament drewniany z rzeźbionym monogramem „J A” oraz rokiem zakończenia budowy piętra „1899”. W szczytach elewacji bocznych umieszczono dekoracyjne elementy z ażurową wicią roślinną i drewnianą sterczyną pośrodku. Połączone na drewniane kołki elementy szkieletu konstrukcji urozmaicono fazowaniami krawędzi, pomalowanymi na kolor inny niż same belki.

Drewniane wachlarzowe ozdoby wywodzą się z niemieckiej architektury fachwerkowej (konstrukcja złożona z drewnianego szkieletu wypełnionego murem lub gliną) i stosowane były już w okresie renesansu na budynkach w Westfalii czy Dolnej Saksonii. W okolicy Orłowa i Gdyni podobne elementy dekoracyjne są bardzo rzadko spotykane. Przykłady zastosowania motywu wachlarzowej półrozety znajdziemy na elewacjach pojedynczych budynków z przełomu XIX i XX w. np. w Sopocie i w Toruniu, ale budynki te pod względem formy architektonicznej znacznie odbiegają od orłowskiej Adlerówki.


Bibliografia:

Hirsch, R., Łozowska, C. (2022). Rewaloryzacja historycznego zajazdu Adlera w Gdyni Orłowie. Zabytkowa Architektura Drewniana w ośrodkach Miejskich - Problematyka Ochrony, Warszawa, 249-258
Kitowski S., Sołtysik M.J., (2014). Orłowo. Dzieje, krajobraz, architektura. Perła międzywojennej Gdyni, Gdynia


Opracowała: mgr Celina Łozowska

Galeria zdjęć

ikona Pobierz galerię
  • ikonaOpublikowano: 26.05.2026 14:24
  • ikona

    Autor: Maria Hotel (maria.hotel@gdynia.pl)

  • ikonaZmodyfikowano: 27.05.2026 08:28
  • ikonaZmodyfikował: Aleksandra Dylejko
ikona